آه
کاش می شد تمام دوست داشتنم را تقدیمت کنم
چه می ماند از من اگر همه تو می شدم
تنهاییم را با تو به حراج می گذاشتم
با تو
با تو که نمیدانم به چه نامت خوانم
+ نوشته شده در ۱۳۹۰/۰۸/۰۷ ساعت 22:36 توسط mohsen ansari
|
من به مکعب سیاه می اندیشم..توی این مکعب همه چیز بدون هیچ تازگی سر جای خودشون قرار گرفتن..پس جهان هیچ چیز برای شگرف کردن ما انسانها نداره ..کافیه تمام پنجره هارو ببندی و پرده ها رو بکشی.